Dit is een ode aan iemand die er altijd voor me is geweest. Een steun en toeverlaat in tijden van verdriet. Sinds ik me kan herinneren was hij er voor mij. Ik heb met hem gelachen en gehuild. Hij ging altijd met me mee waar ik ook ging. In de auto naar Frankrijk? Hij was er. Vliegtuig naar Engeland? Daar was hij. Met school naar Istanbul? Same story.
Hij is veel veranderd. Zijn haar valt uit en hij is sterk vermagerd. Maar nog steeds kan ik naar hem kijken en blij worden. En alles tegen hem zeggen. Hij onderbreekt me nooit luistert geduldig naar me.
En elke nacht ga ik met hem naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten