Vreemde vrouw

Hallo Vreemde Vrouw,

Elke woensdag, als ik naar repetitie ga, zie ik je instappen op Winkelcentrum de Berg. Steevast ben je gehuld in outfits die een blinde nog kan zien. Luipaardrokjes, opvallende pantys, shirts met een diep decolleté en zo voort. Niet dat dat lelijke kleren zijn, integendeel, ze zouden een jong ding prima staan. Maar jij bent geen jong ding meer. Je huid is al aan het rimpelen, geen Nivea kan je kraaienpootjes nog verbergen, je armen zijn een slappe hoop en zonder Robert Schumacher zouden je borsten tot je heup hangen. Misschien kan hij ook wat aan je neus doen. Je haar is futloos en je smeert er twaalf kilo Andrelon, L'Oreal, mousse en andere rotzooi in om je nep-pornoblonde kleur te behouden.

En je neem je moeder mee. Zo moeder, zo dochter is nog nooit zo toepasselijk geweest. Je moeder is duidelijk een invloed op je kledingkeuze, want haar outfits zijn net zo opvallend als jij. Haar leeftijd zal tegen de 80 aanlopen want de rimpels zijn dieper dan het dal tussen de borsten van Pamela Anderson (ook wel Silicon Valley genaamd). Je moeder heeft problemen om haar leeftijd te erkennen. Vrouwen van die leeftijd horen niet meer in rokjes en pantys rond te dartelen maar in jurken en vleeskleurige kousen. Misschien moet je je moeder hierop attenderen voor je zelf ook zo'n modeslachtoffer wordt.

Neem mijn woorden ten harte en draag voortaan minder ordinaire kleren voor je leeftijd. Misschien ben ik onbeleefd, maar met netjes en aardig doen heeft nog nooit iemand iets bereikt. Er zit geen ring om je vinger dus kerels knappen duidelijk op je af. Of misschien komt het door je moeder.

Dus, Vreemde Vrouw, luister alsjeblieft naar me. Je bent geen hoer. Of wel natuurlijk en je moeder is je pimp. Maar laten we aannemen van niet. Je bent geen hoer, kleed je niet als een hoer. En als je dus wel een hoer bent: kleed je niet zo, het straalt ervanaf.

Liefs, Mitchell

P.S. Hoer.