Bumbapadoe! Het circus komt eraan!

Ja ja, het circus genaamd Eurovisie Songfestival is weer gearriveerd! Ditmaal zal het zangfestijn in Düsseldorf neerstrijken. Vele topacts uit heel Europa zullen proberen zo vaak mogelijk ‘douze points’ binnen te slepen.

Wat een verscheidenheid aan muziek! Van transsexuelen en popdiva’s tot operazangers, boybands en een hyperactieve tweeling met een voorliefde voor haarspray. Europa is ver afgezakt sinds de gloriedagen waarin échte topacts zoals ABBA en Dschinghis Kahn de dienst uitmaakten. Het decor heeft genoeg lichten om alle epileptici in één keer uit te roeien en de gimmicks en clichés zijn belangrijker dan het zangtalent. En alle muziek komt van tape. De zang is live, de muziek niet. En dat werkt prima voor popnummers zoals Estland, een wicht in een roze jurkje met een saai dancelied. Maar voor rockacts zoals die van Turkije en Georgië werkt het niet! De zangers doen hun best terwijl de gitaristen doelloos rondjumpen en de drummer weetikveel welke trommels raakt.

Georgië was trouwens met afstand de hardste act dit jaar. Een soort Linkin Park met zangeres. Dat brengt me bij Finland. Ik kan er niet met mijn hoofd bij dat het land van vijf jaar geleden Lordi stuurde nu komt met Paradise Oskar, een nicht met een gitaar en een zoetsappig liedje. Rare zet. Stuur Ensiferum en dan hebben ze een geheide overwinning. Noorwegen, zelfde verhaal. Een negerin die ‘hubba hubba’ zingt. En dat heeft dan Keep Of Kalessin verslagen in de voorrondes.

En ik kijk Eurovisie niet voor het ‘hoge’ niveau, ik kijk het voor de foute acts. Ik kan dubbel liggen als ik de fratsen zie die sommige landen sturen. Ierland in 2007 met Dustin the Turkey, geniaal!  En een jaar eerder Litouwen. Die stuurden zes van hun bekendste radio- en televisiepresentatoren om een liedje te zingen onver hoe iedereen op hen moest stemmen. En dit jaar was het weer raak. Portugal stuurde Borat en de Village People. Zes verklede mannen en vrouwen met grote snorren en protestborden. Heerlijk, sloeg nergens op. De act van Moldavië sloeg ook nergens op. De in dat land bekende band Zdob Si Zdub trad op met traditionele hoeden maar het leken wel een stel tuinkabouters met enorme mutsen. Voeg daar een fee op een eenwieler met dezelfde hoed aan toe en je ligt dubbel. Het nummer was wel heel goed. Beter dan van andere landen.

Nederland was triest. Kom op, hadden we anders verwacht? De 3J’s. De kontmaatjes van Jan Smit. Twee eikels met een gitaar en een lul met een microfoon. Nederland, je bent triest. We hebben tig goede artiesten die hier perfect voor zijn: Anouk, Bluf, Within Temptation. Vanaf 2004 zijn we in geen enkele finale meer gekomen en dat is triest. Zelfs Armenië, dat in 2005 voor de eerste keer meedeed stond al vijf keer in de finale. We zijn ook zo fokking wisselvallig. In 2005 hadden we Glennis Grace. Prima. Daarna Treble. Die drie kutten met hun trommels en nep-taaltje. Ik schaamde me dood. En dan moesten ze ook nog voor Lordi! Kon Mr. Lordi ze onthoofden met die bijl, dat had heel wat ellende gescheeld.

Goed, jaar daarna, Edsilia Rombley. Ok, zal wel aan het lied liggen. Weer jaar verder, Hind. Nu ligt het aan de stemmers, dit liedje was gewoon goed. En dan begint de afgang. De Toppers. Wauw, goed zo Nederland, je toont echt wat voor muziek wij goed kunnen maken. En dan denk je dat we ons belachelijk genoeg gemaakt hebben, dat we niet dieper kunnen zinken dan glitterhomo’s, de ergste soort homo die er is…en dan krijg je een ‘Nederlandse’ met óf een buitenlands accent, óf met een spraakgebrek, óf een mentale beperking. Sieneke. Geschreven door Pierre ‘Vader Abraham’ Kartner. Kijk, Vader Abraham had na het Smurfenlied al achter het behang geplakt moeten worden. Dat we het dan ook nog naar het songfestival sturen geeft geen boodschap af van ‘goh, wat zijn wij verstandig bezig.’
Volgens Wikipedia had het allemaal nog erger kunnen aflopen want ‘Jan Smit bedankte voor het festival en had al eerder aangegeven niet deel te willen nemen en Nick & Simon hadden het sowieso te druk.’ Oud-winnares Lenny Kuhr vond het lied “armoedig” en een “belediging voor het publiek. Kijk, dat zijn nou meningen waar je wat mee kan. En dan nog verbaasd zijn dat Sieneke niet doorging. Pierre Kartner was zelfs boos. Ja tuurlijk gast, het lag niet aan je lied. Dat is immers net zo’n klassieker als Heb Je Even Voor Mij.

Ef dan nu de 3J’s. En nu komt de grap. In 2010 wilden ze niet mee doen ‘om hun reputatie niet te verpesten. Nou heb je als artiest in Volendam nog minder reputatie dan een Afghaanse Naaktslak maar ik vraag me af wat erger is voor je ‘reputatie’: Een liedje van Vader Abraham zingen, of meedoen met het Songfestival. Gecombineerd kan je je als artiest meteen laten afschrijven en cremeren. Dan mag je de drugsverslaving, roemloze ondergang en overdosis meteen skippen en je carriere direct cremeren.
Maar met zo’n duf en ongeinspireerd lied meedoen is ook niet slim. Wat nou act, gewoon drie kerels op een podium. Je kan zoiets alleen maken als je geen hordes buurlanden hebt die op je stemmen, je een echt oprecht lied hebt of een act van jewelste. Kijk maar naar de finalisten, de meeste hebben of een act, of talent. Zoals Denemarken en IJsland met echte liedjes. Die zullen vast hoog eindigen.

Wat mij betreft verdiend Nederland het om onderaan te staan. De 3J’s hebben nog minder talent dan een luiaard. Wanner komen we tot inkeer en sturen we een fatsoenlijke act die dat hele Eurovisie Songfestival eens laat zien hoe het moet. Met een echt nummer, en geen ingestudeerd optreden. Muziek waar je hart en ziel in gestopt is, waar geen producer achter zit die zegt hoe het moet. Zoals vroeger, toen ABBA en Dschinghis Khan de dienst uitmaakten.